ที่มาและความสำคัญ(โดยสังเขป)
           จากประสบการณ์การสอน พบว่าการเรียนการสอนภาษาไทยเท่าที่ผ่านมาไม่ประสบผลสำเร็จตามความมุ่งหมายเท่าที่ควร และมีปัญหาหลายประการที่ทำให้ครูและนักเรียนเกิดทัศนคติที่ไม่ดีต่อสาระการเรียนรู้ภาษาไทยโดยเฉพาะเกี่ยวกับวิธีสอนของครู ครูมักเน้นความรู้ให้นักเรียนท่องจำหลักเกณฑ์ข้อบังคับต่าง ๆ มากจนเกินไปโดยไม่คำนึงถึงบรรยากาศในการเรียนทำให้นักเรียนเห็นว่าภาษาไทยเป็นสาระวิชาที่ไม่น่าเรียน และปีการศึกษา 2566 เป็นต้นมา พบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ของนักเรียนอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ จากเกณฑ์ที่โรงเรียนตั้งไว้ 80 เปอร์เซ็นต์ ทั้งนี้เนื่องจากสาเหตุหลายประการด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นทั้งด้านผู้เรียนที่ยังขาดความรู้พื้นฐานในการเขียนและการอ่าน อันเนื่องมาจากเจตคติที่ไม่ดีต่อกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ในด้านการเรียนการสอน ยังขาดความทันสมัยครอบคลุมเนื้อหา และที่สำคัญคือในด้านตัวผู้สอนเอง ยังขาดความกระตือรือร้นในการพัฒนาวิธีสอนให้มีความหลากหลาย ซึ่งปัจจัยที่กล่าวข้องต้น ทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ของนักเรียนอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ ซี่งดูได้จากรายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ผู้ศึกษาในฐานะครูผู้สอนจึงคิดว่ามีวิธีแก้ปัญหาการเรียนการสอนหลายวิธีที่จะแก้ปัญหานี้ เช่น วิธีสอนแบบเกมและการเล่นต่าง ๆ ข้อดีคือ นักเรียนเกิดความสนุกสนาน เพลิดเพลินแต่มีข้อเสียคือ นักเรียนเพลินกับเกมและการเล่นจนลืมรับผิดชอบงานที่มอบหมาย บางคนเล่นสนุกสนานจับประเด็นความรู้ไม่ได้ ครูต้องใช้วิธีการดุนักเรียน วิธีการแบบเรียนภาษาไทยจากการฟังนิทาน ข้อดีคือ นักเรียนฟังแล้วใส่อารมณ์ไปด้วย เกิดความเข้าใจ ตอบคำถามได้ สนุกสนานได้คติเตือนใจ ข้อเสีย เขียนสรุปข้อความสำคัญไม่ได้ ครูเสียเวลาต้องอธิบายซ้ำแล้วซ้ำอีก นักเรียนที่เก่งเบื่อหน่ายการเรียน วิธีสอนแบบอธิบาย การสอนแบบนี้ มีข้อดีคือครูอธิบาย นักเรียนตั้งใจฟัง เมื่อฟังเข้าใจ ทำแบบฝึกหัดท้ายบทเรียนได้ ข้อเสียคือครูต้องเตรียมตัวบรรยายและทำแบบฝึก นักเรียนไม่มีส่วนร่วมในกิจกรรมการเรียนการสอน เบื่อหน่ายการเรียน มีความสนใจต่ำ การใช้แบบฝึก มีข้อดีคือ นักเรียนได้ฝึกแบบฝึกในรูปแบบต่าง ๆ อย่างหลากหลาย ทำให้นักเรียนเข้าใจบทเรียน จดจำและทบทวนบทเรียนอย่างเข้าใจ ตั้งใจเรียน สามารถทำเป็นการบ้าน ผู้ปกครองมีส่วนร่วมด้วย และที่สำคัญได้พัฒนาความรู้ที่ได้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน และเรียนได้อย่างมีความสุข นักเรียนเกิดความคิดรวบยอดในเรื่องที่เรียนเกิดทักษะและมีความรู้ความเข้าใจ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น ผู้ศึกษาจึงเลือกการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning โดยใช้แบบฝึกทักษะสำหรับการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การอ่านจับใจความชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ โดยคาดหวังว่าการวิจัยเรื่องนี้ จะช่วยให้นักเรียนมีการพัฒนาการเรียนรู้ที่ดีและจะเป็นประโยชน์ต่อการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยในเรื่องอื่น ๆ ต่อไป จากผลการทดสอบและประเมินดังกล่าว แสดงให้เห็นว่านักเรียนโรงเรียนบ้านโพนทอง(แสงราษฎร์สามัคคี) มีปัญหาด้านการอ่านและควรได้รับการพัฒนา โดยเฉพาะในด้าน การอ่านจับใจความ ซึ่งเป็นพื้นฐานของการอ่านในประเภทอื่น ๆ จากความสำคัญและความเป็นมาของปัญหาข้างต้น ผู้วิจัยมีความตระหนักเห็นความสำคัญ ในการแก้ปัญหาดังกล่าว จึงมีความต้องการที่จะพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความ โรงเรียนบ้านโพนทอง (แสงราษฎร์สามัคคี) เพื่อให้ผู้เรียนเกิดความเข้าใจและความสามารถในการคิดวิเคราะห์ เรื่องที่อ่าน ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยและพัฒนาทักษะทางด้านการอ่านจับใจความวิชาภาษาไทยเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพ และนำมาประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอนต่อไป

ผลลัพธ์ต่อนักเรียนนักเรียนได้ฝึกทักษะการอ่านจับใจความด้วยการใช้แบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 นักเรียนมีผลการประเมินการอ่านหลังใช้แบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ในระดับผ่านขึ้นไป
ผลลัพธ์ต่อครู : ครูได้พัฒนาแบบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความและนำไปใช้ในการฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
ผลลัพธ์ต่อโรงเรียน : โรงเรียนได้ส่งเสริมกระบวนการจัดการเรียนการสอนในการฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
ผลลัพธ์ต่อชุมชน : ผู้ปกครองนักเรียนได้เห็นชอบส่งเสริมกระบวนการจัดการเรียนการสอนในการฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
ประเภทของนวัตกรรม : นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้
[ดาวน์โหลดรูปเล่มนวัตกรรม]