ที่มาและความสำคัญ(โดยสังเขป)
           การอ่านสะกดคําโฟนิกส์ (Phonics) มีรากฐานมาจากวิธีการสอนการอ่านที่เน้นการเชื่อมโยงระหว่าง เสียงของตัวอักษร (phonemes) และตัวอักษรหรือกลุ่มตัวอักษร (graphemes) ซึ่งช่วยให้ผู้เรียนสามารถออก เสียงและสะกดคําได้อย่างถูกต้อง โดยมักจะเริ่มต้นจากการเรียนรู้เสียงของตัวอักษรแต่ละตัวก่อน แล้วค่อยๆ ขยายไปยังการรวมเสียงเพื่อสร้างคํา การสอนแบบนี้ได้พัฒนาขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ในประเทศอังกฤษ และประเทศสหรัฐอเมริกา จนได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในการสอนการอ่านให้กับเด็กๆ ช่วยพัฒนา ทักษะการอ่านและสะกดคํา แบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคําโฟนิกส์ช่วยให้เด็กสามารถระบุเสียงของตัวอักษร และกลุ่มตัวอักษรที่ใช้ในคําได้ ซึ่งทําให้การอ่านสะกดคําง่ายขึ้นและแม่นยํามากขึ้น เด็กจะเรียนรู้การออกเสียง และสะกดคําในลําดับที่มีความเป็นระเบียบ เสริมสร้างทักษะการออกเสียง (Pronunciation) การเรียนโฟนิกส์ ทําให้เด็กเรียนรู้วิธีการออกเสียงคําได้อย่างถูกต้อง โดยไม่ต้องพึ่งพาการจําคําหรือการคาดเดาจากการเขียน ช่วยพัฒนาทักษะการเขียน เมื่อเด็กๆ เรียนรู้การสะกดคําโดยใช้หลักการโฟนิกส์ พวกเขาจะสามารถเขียนคําได้ ถูกต้องมากขึ้น ซึ่งเป็นการเสริมสร้างทักษะการเขียนในระยะยาว เพิ่มความมั่นใจในการอ่าน เมื่อเด็กเข้าใจว่า เสียงของตัวอักษรมีความสัมพันธ์กับการสะกดคําอย่างไร พวกเขาจะรู้สึกมั่นใจในการอ่านมากขึ้น ไม่กลัวหรือ รู้สึกท้อแท้เมื่อเจอกับคําใหม่ๆ พื้นฐานในการเรียนรู้ภาษาอื่นๆ การเรียนรู้โฟนิกส์สามารถช่วยพัฒนาทักษะใน การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ เช่น ภาษาอังกฤษ โดยสามารถทําให้เด็กเข้าใจเสียงต่างๆ ในภาษานั้นได้ง่ายขึ้น ดังนั้น แบบฝึกทักษะการอ่านสะกดคําโฟนิกส์จึงเป็นเครื่องมือที่สําคัญในการพัฒนาทักษะการอ่านและการ เขียนของเด็กๆ และเป็นพื้นฐานที่ช่วยให้การเรียนรู้ภาษามีประสิทธิภาพมากขึ้น

ผลลัพธ์ต่อนักเรียน1. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๓ โรงเรียนชุมชนบ้านน้ําคําแดง(มนต์ชัยเวทย์วิวรณ์) มีคะแนนการอ่านออก เสียงสะกดคําภาษาอังกฤษอย่างง่ายโดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะ เบสิคโฟนิกส์หรรษา หลังเรียนมากกว่าก่อนเรียน ร้อยละ 50 2. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๓ โรงเรียนชุมชนบ้านน้ําคําแดง(มนต์ชัยเวทย์วิวรณ์) มีความพึงพอใจต่อการ จัดการเรียนรู้การอ่านออกเสียงสะกดคําภาษาอังกฤษอย่างง่าย โดยใช้ชุดแบบฝึกทักษะ เบสิคโฟนิกส์หรรษา ร้อยละ 80
ผลลัพธ์ต่อครู : 1. ครูสามารถออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นทักษะการอ่านออกเสียงและสะกดคำภาษาอังกฤษได้อย่างสร้างสรรค์และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น 2. ครูมีความเข้าใจและสามารถใช้แนวทางโฟนิกส์ (Phonics) ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนได้อย่างเหมาะสมกับพัฒนาการของนักเรียน 3. ครูมีทักษะในการพัฒนาสื่อการเรียนรู้ เช่น แบบฝึกทักษะ และสามารถประเมินผลนักเรียนได้ตรงตามสภาพจริง 4. ครูมีความภูมิใจและเห็นคุณค่าของการพัฒนานวัตกรรมที่เกิดจากบริบทของห้องเรียนตนเอง
ผลลัพธ์ต่อโรงเรียน : 1. โรงเรียนมีแหล่งเรียนรู้ (ชุดแบบฝึกทักษะ) ที่พัฒนาขึ้นจากบริบทจริงของผู้เรียนและสามารถนำไปขยายผลหรือแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับโรงเรียนอื่นได้ 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนในด้านการอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้น เป็นภาพลักษณ์เชิงบวกของโรงเรียน 3. มีการส่งเสริมนวัตกรรมการสอนภาษาอังกฤษที่ตรงกับความต้องการของผู้เรียนและบริบทของโรงเรียนขนาดเล็ก 4. โรงเรียนได้รับความร่วมมือจากเครือข่ายและภาคีต่าง ๆ ในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ
ผลลัพธ์ต่อชุมชน : 1. ผู้ปกครองเห็นพัฒนาการของนักเรียนในด้านภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะการอ่านออกเสียงและการสะกดคำ 2. ชุมชนมีความเชื่อมั่นในคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนมากขึ้น และพร้อมให้ความร่วมมือในการสนับสนุนกิจกรรมต่าง ๆ 3. ชุมชนได้มีส่วนร่วมในการพัฒนานวัตกรรม เช่น การร่วมจัดกิจกรรมส่งเสริมการอ่านหรือจัดหาสื่อภาษาอังกฤษเพิ่มเติม 4. เกิดการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างโรงเรียน ชุมชน และครอบครัว ในการพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของเด็ก
ประเภทของนวัตกรรม : นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้
[ดาวน์โหลดรูปเล่มนวัตกรรม]