การปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ การปลูกพืชในน้ำไม่ง้อดิน โดยใช้ Learning By Doing Model เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ผู้พัฒนา นายสุริยัน จิตติสิงห์
โรงเรียนโรงเรียนบ้านโนนขวาวนายูง
ที่มาและความสำคัญ(โดยสังเขป)
การเรียนรู้การงานอาชีพเป็นทักษะที่สำคัญในชีวิตประจำวันและการทำงานของบุคคลในทุกสาขาอาชีพ แนวคิดการเรียนการสอนที่เชื่อว่าการเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติ จะทำให้ผู้เรียนได้ฝึกฝนทักษะต่าง ๆ ตลอดจนเกิดความเชื่อมั่นในตนเอง ส่งผลให้ผู้เรียนเกิดความรู้สึกใฝ่เรียนตามไปด้วย โดยการเรียนการสอนแบบ Learning by Doing ผู้สอนหรือครูอาจารย์จะต้องลดการให้ความรู้กับผู้เรียนโดยตรง และเปลี่ยนมาเป็นการสนับสนุนหรือส่งเสริมให้ผู้เรียนลงมือปฏิบัติ ศึกษาหรือค้นคว้าสิ่งที่ผู้เรียนสนใจด้วยตนเอง เพื่อให้เกิดความกระตือรือร้นและสามารถเพิ่มพูนทักษะต่าง ๆ ได้มากยิ่งขึ้น การเรียนการสอนแบบ Learning by Doing คือการสอนที่จะช่วยส่งเสริมให้เกิดประสบการณ์ทุติยภูมิที่ถือเป็นความรู้โดยการให้ผู้เรียนได้ลองลงมือทำ ยกตัวอย่างเช่น หากให้ผู้เรียนได้ทดลองปลูกต้นไม้ ผู้เรียนก็จะได้เรียนรู้ที่จะลงมือทำรวมไปถึงการสังเกตและวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของต้นไม้
การเรียนรู้แบบ Learning by Doing คือรูปแบบการเรียนการสอนที่จะช่วยเพิ่มทักษะการคิดวิเคราะห์โดยการให้ผู้เรียนได้ลองสำรวจและค้นหาวิธีแก้ไขปัญหาจากการประยุกต์ใช้ประสบการณ์จริงที่เคยได้รับ อาทิ การทดลองเทน้ำจากขวดลงมาในแก้ว ในครั้งแรกอาจจะเกิดปัญหาน้ำหกหรือล้นออกจากแก้ว แต่ในครั้งต่อ ๆ จะสามารถนำประสบการณ์ที่ได้รับเข้ามาช่วยแก้ไขปัญหาเหล่านี้ไม่ให้เกิดขึ้นอีก การทำกิจกรรมแบบกลุ่ม ดังนั้นเมื่อผู้เรียนได้มีโอกาสสื่อสารและทำงานร่วมกับผู้อื่นก็มักจะมีทักษะด้านอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการปรับตัว ความยืดหยุ่นในการทำงาน นอกจากนี้ผู้เรียนยังจะได้ทักษะด้านการเข้าสังคมเพิ่มเติม อาทิ ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นหรือการรับฟังและยอมรับในความแตกต่างด้านความคิดเห็น การส่งเสริม ให้ผู้เรียนมีทักษะที่จำเป็นสำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เป็นสำคัญ นั่นคือ การเตรียมผู้เรียนให้มีทักษะด้านการคิดวิเคราะห์ การคิดอย่างมีวิจารณญาณ การแก้ปัญหา การคิดสร้างสรรค์ การใช้เทคโนโลยีการสื่อสารและการร่วมมือ ซึ่งจะส่งผลให้ผู้เรียนรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และสภาพแวดล้อม สามารถแข่งขันและอยู่ร่วมกันได้
ด้วยเหตุนี้ทางครูผู้สอนสาระการงานอาชีพ จึงได้จัดกระบวนการเรียนการสอนรายวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี ตามแนวคิดทฤษฎีจากจอห์น ดิวอี้ (John Dewey) บิดาแห่งการศึกษารูปแบบใหม่ชาวอเมริกันที่มีแนวคิดว่าการเรียนรู้ผ่านการลงมือทำ เป็นวิธีการสอนที่จะทำให้ผู้เรียนได้ใช้ประสาทสัมผัสมากที่สุดผ่านการเห็น การได้ยิน และการสัมผัส รวมไปถึงทำให้เกิดการเรียนรู้จากประสบการณ์จริงนอกจากนี้จอห์น ดิวอี้ ยังได้แบ่งประสบการณ์ที่มนุษย์จะได้รับออกเป็นสองประเภท
ผลลัพธ์ต่อนักเรียนนักเรียนีความสนใจในการเรียนรู้มากขึ้น
ผลลัพธ์ต่อครู : ทำให้ครูไดให้ความรู้นักเรียนได้เต็มรูปแบบ
ผลลัพธ์ต่อโรงเรียน : ทำให้มีแหล่งเรียนรู้ในสถานศึกษาเพิ่มขึ้น (สวนพ่อพอเพียง)
ผลลัพธ์ต่อชุมชน : ชุมชนเห็นการเปลี่ยนแปลงในสถานศึกษา ลูกหลานได้นำผลผลิตจากสวนไปจำหน่ายในชุมชน
ประเภทของนวัตกรรม : นวัตกรรมหลักสูตร
[ดาวน์โหลดรูปเล่มนวัตกรรม]