ที่มาและความสำคัญ(โดยสังเขป)
           การศึกษาในศตวรรษที่ 21 มุ่งเน้นให้ผู้เรียนพัฒนาทักษะสำคัญที่สอดคล้องกับโลกยุคดิจิทัล ซึ่งรวมถึง ทักษะทางเทคโนโลยี การคิดเชิงระบบ (System Thinking) และการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ การพัฒนาสมรรถนะทางเทคโนโลยีผ่านการประกอบหุ่นยนต์และการเขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์ จึงเป็นกิจกรรมที่ช่วยเสริมสร้างทักษะเหล่านี้ โดยกระบวนการเรียนรู้ตามแนวทาง 5Es Model ผสมผสานกับ CPW Model จะช่วยให้ผู้เรียนได้สืบเสาะหาความรู้ เรียนรู้จากการปฏิบัติ และเชื่อมโยงความรู้ไปใช้ในบริบทจริง การบูรณาการการพัฒนาหุ่นยนต์ กับการเรียนรู้ในรายวิชาเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) ผ่านโจทย์ "การพัฒนาหุ่นยนต์เพื่อภารกิจท่องเที่ยวอุบลราชธานี" จะช่วยให้ผู้เรียนเกิดความเข้าใจทั้งในด้านการออกแบบ การเขียนโปรแกรม และการประยุกต์ใช้ความรู้ทางเทคโนโลยี พร้อมทั้งเรียนรู้วัฒนธรรมและสถานที่สำคัญในจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเสริมสร้างทั้ง ทักษะวิชาการ และ จิตสำนึกทางวัฒนธรรม

ผลลัพธ์ต่อนักเรียน1. สมรรถนะทางเทคโนโลยี มีทักษะพื้นฐานด้าน Coding และการประกอบหุ่นยนต์ เข้าใจการใช้เทคโนโลยีเพื่อแก้ปัญหาในชีวิตจริง 2. ทักษะการคิดวิเคราะห์และแก้ปัญหา นักเรียนสามารถวางแผน ทดลอง และปรับปรุงผลงานตามปัญหาที่พบ มีทักษะในการสื่อสารแนวคิดและนำเสนอผลงาน 3. ทักษะการทำงานร่วมกัน (Collaboration) ทำงานเป็นทีม มีบทบาทชัดเจนในการแบ่งหน้าที่ ฝึกความรับผิดชอบและการประสานงานในกลุ่ม 4. ความภูมิใจในท้องถิ่น (Local Pride) ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์และแหล่งท่องเที่ยวในบ้านเกิด มีแรงบันดาลใจในการอนุรักษ์และเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่น
ผลลัพธ์ต่อครู : 1. ส่งเสริมทักษะการออกแบบการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ครูได้ฝึกออกแบบแผนการสอนแบบ Active Learning ที่เน้นการเรียนรู้เชิงรุก เข้าใจวิธีการใช้ CPW Model ร่วมกับกระบวนการ 5Es เพื่อกระตุ้นความคิดและความสนใจของผู้เรียน สามารถจัดการเรียนการสอนที่เชื่อมโยงกับ ชีวิตจริง, เทคโนโลยี และบริบทท้องถิ่น 2. พัฒนาศักยภาพด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรม ได้เรียนรู้และพัฒนาทักษะในการใช้เครื่องมือดิจิทัล เช่น micro:bit, Arduino, โปรแกรมเขียนโค้ดเบื้องต้น มีประสบการณ์ตรงในการออกแบบและควบคุมการสร้างหุ่นยนต์ รู้จักการบูรณาการเทคโนโลยีกับสาระการเรียนรู้หลักสูตร เช่น วิทยาศาสตร์, คอมพิวเตอร์, สังคมศึกษา 3. บทบาทของครูเปลี่ยนจาก "ผู้สอน" เป็น "ผู้ออกแบบการเรียนรู้" จากครูที่ถ่ายทอดความรู้ เป็น ผู้อำนวยความสะดวก (Facilitator) ส่งเสริมให้นักเรียนเป็นผู้คิด วิเคราะห์ และลงมือทำด้วยตนเอง มีการสะท้อนผลและปรับปรุงแนวทางการสอนจากกระบวนการ ประเมินร่วมกับนักเรียน
ผลลัพธ์ต่อโรงเรียน : 1. ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้แบบเน้นสมรรถนะ (Competency-based Education) สถานศึกษาสามารถขับเคลื่อนนโยบาย “หลักสูตรฐานสมรรถนะ” ได้อย่างเป็นรูปธรรม มีตัวอย่างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะด้าน เทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นแนวทางในการปรับเปลี่ยนการเรียนการสอนให้ทันสมัย สอดคล้องกับแนวทางของ สพฐ. 2. สถานศึกษาเป็นแหล่งเรียนรู้และศูนย์กลางนวัตกรรม กลายเป็นโรงเรียนต้นแบบที่ส่งเสริมการใช้ STEM + Coding + Local Wisdom ดึงดูดความสนใจจากเครือข่ายภายนอก เช่น เขตพื้นที่การศึกษา, ผู้ปกครอง, ชุมชน และภาคีการศึกษา เกิดการนำเสนอนวัตกรรมในการประกวด/เวทีทางวิชาการต่าง ๆ
ผลลัพธ์ต่อชุมชน : 1. ส่งเสริมการอนุรักษ์และเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่น หุ่นยนต์ที่นักเรียนสร้างขึ้นใช้เนื้อหาจาก แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และธรรมชาติในอุบลราชธานี ช่วยสื่อสารข้อมูลท้องถิ่นสู่คนรุ่นใหม่ และผู้เยี่ยมชมภายนอก ชุมชนเกิดความภูมิใจในวัฒนธรรมของตนเองที่ถูกถ่ายทอดด้วยเทคโนโลยี 2. กระตุ้นการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษา ชาวบ้าน ผู้สูงอายุ และผู้นำชุมชน ร่วมแบ่งปันความรู้เรื่องประวัติความเป็นมา แหล่งท่องเที่ยว หน่วยงานในชุมชน เช่น อบต. หรือศูนย์การเรียนรู้ เข้ามามีบทบาทสนับสนุนกิจกรรม เกิดความร่วมมือระหว่างโรงเรียนและชุมชนในรูปแบบ “โรงเรียนเป็นของชุมชน”
ประเภทของนวัตกรรม : นวัตกรรมสื่อและเทคโนโลยี
[ดาวน์โหลดรูปเล่มนวัตกรรม]