ภาษาไทยเป็นภาษาประจำชาติแสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกราชและวัฒนธรรมของชาติ ที่สืบทอดมาจากรุ่นสู่ รุ่น การที่จะรักษาภาษาไทยให้ดำรงอยู่ได้นั้นจำเป็นต้องให้ความสำคัญในการศึกษารายวิชาภาษาไทยให้มากขึ้นเพื่อให้ สามารถใช้ภาษาได้อย่างถูกต้องตามหลักการใช้ภาษาและตามกาลเทศะ อีกทั้งเพื่อใช้ในการสื่อสารให้เกิดความเข้าใจ ดังนั้นกระทรวงศึกษาธิการจึงได้ กำหนดการเรียนทักษะภาษาไทยในหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 โดยเน้นให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ทั้ง 5 สาระ คือ การอ่าน การเขียน การฟัง การดูและการพูด หลักการใช้ภาษาไทย และวรรณคดีและวรรณกรรมในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ต้องมีทักษะการอ่านออกเสียงคำ คำคล้องจอง ข้อความ เรื่องสั้นๆ บอกความหมายของคำและข้อความที่อ่าน ตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องที่อ่าน เล่าเรื่องย่อจากเรื่องที่อ่าน และคาดคะเนเหตุการณ์ที่จากเรื่องที่อ่าน อ่านหนังสือตามความสนใจอย่างสม่ำเสมอ บอกความหมายของเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ที่พบในชีวิตประจำวัน มีมารยาทในการอ่าน ซึ่งสาระการเรียนรู้การอ่าน ถือเป็นสาระสำคัญของการเรียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เป็นพื้นฐานสำคัญในการเรียนรู้เรื่องอื่นๆ หากนักเรียนสามารถอ่านออกเสียงเป็นคำได้ก็สามารถอ่านเป็นประโยค อ่านเรื่องราวส่งผลไปถึงการอ่านจับใจความได้และ เขียนได้ในลำดับต่อไป ด้วยเหตุนี้ครูจึงให้ความสำคัญกับการสอนอ่านกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เน้นให้อ่านออกเขียนได้ จึงมีความสนใจในการคิดค้นนวัตกรรมการจัดการเรียนการสอนขึ้นเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านให้กับนักเรียนเพื่อให้นักเรียนสามารถอ่านได้ จำสระได้และทำแบบทดสอบการประเมินความสามารถด้านการอ่าน (Reading Test : RT) ให้สูงขึ้น